ΒΡΟΧΕΡΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

ΒΡΟΧΕΡΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

Το βλέμμα ασάλευτο. Το πρόσωπο μαρμάρωσε.

Το τζάμι θόλωσε. Το παράθυρο χνωτισε.

Η γυναίκα προχώρησε. Τα πόδια σαλεψαν.

Η καρδιά αναθάρρησε. Η ψυχή αναρριγησε.

Οι σταγόνες κυμάτισαν. Τα λουλούδια ανασαναν.

Το χώμα προσευχήθηκε. Ο κήπος προσκύνησε.

Το θηλυκό μειδίασε. Ο έρωτας μύρισε.

Τα μάγουλα άναψαν. Το τραγούδι ξεχύθηκε.

Η βροχή ξέσπασε. Οι δρόμοι υγρανθηκαν.

Τα άνθη πετάρισαν. Οι οσμές αναδύθηκαν.

Η ύπαρξη απογειώθηκε. Οι αισθήσεις τινάχτηκαν.

Η αγάπη ξεχείλισε. Η ανάσα θερμάνθηκε.

Ο άνθρωπος βράχηκε. Τα πάθη εξαγνίστηκαν.

Τα μάτια μέλωσαν. Τα δάκρυα έτρεξαν.

Η βροχή κι η ψυχή ενώθηκαν. Η στιγμή εκτινάχτηκε.

Η γυναίκα αναγεννήθηκε. Τα πάντα απαλυναν.

Ενα ποτάμι σταγόνες σε  μια λίμνη με πόθους

ένας δρόμος βρεγμενος με κρυστάλλινους θόλους,

μια αγκαλιά με τραγούδια για ονειρων τους τόπους,

μια γλυκιά μελωδία στης γυναίκας τους κόλπους.

Η ανθρώπινη φύση που λατρεύει το υγρό,

η ανάγκη του έρωτα να κερναει ποτό,

η αλήθεια της ύπαρξης στο φιλι της ζωής,

η γυναίκα που λάτρεψε την οσμή της βροχής.

"Η τελευταία στροφή περιέχει τέσσερις στίχους. Ποιος στίχος σας δημιουργεί την αίσθηση της πληρότητας;"