ΜΕ ΤΗΝ ΗΧΩ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

 ΜΕ ΤΗΝ ΗΧΩ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

Ονομάζομαι Εύα Μαζοκοπάκη κατάγομαι από τα Χανιά της Κρήτης και είμαι δημιουργός ποιητικών και πεζογραφικών έργων.

Το τελευταίο μου μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2021 από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο έχει τον τίτλο ΟΙ ΣΚΙΕΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ.

Ως κύρια αιτία για τη δημιουργία αυτού του μυθιστορήματος στάθηκε η ανάγκη μου να καταγράψω  κάποια από τα κακώς κείμενα της κοινωνίας που καλύπτονται πίσω από περίτεχνα ονόματα και ωραιοποιημένες αισθητικές. Χρησιμοποιώντας ως εφαλτήριο τα εκλεπτυσμένα ονόματα των εννέα Μουσών, αφενός έδωσα υπόσταση στις Μούσες της μυθολογίας τις οποίες και εξανθρώπισα αλλά παράλληλα κατέγραψα πίσω από την ιδιαίτερη ιστορία της καθεμιάς, φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας που πλήττουν την ανθρώπινη ζωή.

Η οικογενειακή κακοποίηση, οι βιασμοί γυναικών, οι ανάρμοστοι έρωτες, η εγκατάλειψη παιδιών, η υποκρισία των ανθρωπίνων σχέσεων, η προδοσία του έρωτα και της αγάπης, οι υιοθεσίες που βγαίνουν στην επιφάνεια χρόνια αργότερα και πολλές άλλες πτυχές της σαθρότητας του  ανθρώπινου καμβά έρχονται στο φως μέσα από τις παρουσίες των Μουσών στο βιβλίο μου.

Κάθε Μούσα και μια ιστορία στο μονοπάτι ανάβασης και κατάβασης της ζωής. Και μια Ελένη οδηγός και συνοδοιπόρος μιας παρέας γυναικών που έζησε μαζί τους,  πόνεσε για τις κακοτυχίες τους παράλληλα,  σκόνταψε στα κακοτράχαλα χαντάκια των δυσπραγιών τους δίπλα τους, μα  τις βοήθησε να βρουν το νόημα και τους στόχους της ζωής τους. Μέχρι πότε όμως; Μια Ελένη μπορεί να είναι "Σέλας" δηλαδή φως ...μα μπορεί να γίνει και η Ελένη του " είλον" δηλαδή της καταστροφής.

Η Ελένη η κύρια πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος μου δημιουργήθηκε για να φανερώσει τη δύναμη της γυναικείας ψυχής, την υπεροχή της  υπερβατικής φιλίας μεταξύ ζωντανών όντων, την ιδιότητα της ανοχής σε καθετί διαφορετικό, το μεγαλείο του νου να βρίσκει διεξόδους και την μέγιστη  αξία της αγάπης που δεν κινείται κατά αποκλειστικότητα στην αλυσίδα των  συγγενικών δεσμών αίματος αλλά στη γνώση των ηθελημένων ανθρώπινων επιλογών.

Η ίδια όμως η πρωταγωνίστρια του βιβλίου δεν είναι αήττητη- όπως άτρωτο δεν είναι κανένα ανθρώπινο ον-  παρουσιάζει και εκείνη μια φθαρτή τρωτή της πλευρά.

Την αδυναμία της να χειριστεί τον ανθρώπινο πόνο και το ενοχικό της σύνδρομο. Μέσω της προσωπικότητας της ,θέλησα να κάνω αναφορά σε ένα από τα πιο βαθιά συναισθήματα- εκείνο του πόνου- που ρημάζει την ανθρώπινη ευτυχία και οδηγεί σε δυσεπίλυτα αδιέξοδα και παραλογισμούς.

Η εξέλιξη της ιστορίας μου παρά τα βαριά συναισθήματα και τις σκληρές σκέψεις που προκαλεί - κι αυτός ήταν εξάλλου ο κύριος σκοπός της συγγραφής του βιβλίου μου- οδηγεί σε μια μεταφυσική κάθαρση συνειδήσεων. Γιατί για μένα η συγγραφή οφείλει να είναι ρεαλιστική αλλά κυρίως... αφυπνιστική . Ως  συγγραφέας αυτού του βιβλίου δεν χαϊδεύω καταστάσεις, δεν ωραιοποιώ γεγονότα, δεν οδηγούμαι στο ζητούμενο χάπι εντ...επιζητώ την αληθινή και πραγματική κάθαρση της κοινωνικής σήψης που ενδεχομένως απαιτεί θυσίες ζωών και έντονη συνειδησιακή φόρτιση. Μια ιστορία δέκα γυναικών που ίσως ζουν δίπλα μας σήμερα ή ενδεχομένως έζησαν χθες ή μπορεί να ζήσουν αύριο ...μια ιστορία τροφή για σκέψη και υγρό για πολλά συναισθήματα.

Όταν ολοκλήρωσα τη συγγραφή αυτού του μυθιστορήματος που στη διάρκεια του και λύγισα και πόνεσα και έκλαψα γοερά στάθηκα για αρκετή ώρα ακίνητη και σιωπηλή. Άρχισα να σκέφτομαι :

" Και τώρα Εύα; Πόσοι αναγνώστες θα θελήσουν να μπουν σε αυτό το τούνελ της σαθρής πραγματικότητας, να ζήσουν τούτη την τραγωδία και να τραυματιστούν από τα μαχαίρια των γυμνών πτυχών της αλήθειας που περιγράφεις; Ο κόσμος έχει ανάγκη το ανάλαφρο και φωτεινό κι όχι το μαύρο και σκούρο. Γιατί το κάνεις αυτό στο αναγνωστικό κοινό που θέλει να αποφορτιστεί από το γκρίζο που το περιβάλλει;".

Η αλήθεια είναι όμως πως δεν λυπήθηκα κανέναν, ούτε εμένα, ούτε... τους αναγνώστες. Χρέος μου θεωρώ ως συγγραφέας είναι να φέρνω στο φως το ασπρόμαυρο της φύσης, το γλυκόπικρο της ζωής, τη χαρμολύπη της ύπαρξης. Πρώτα οδηγώ τον εαυτό μου στη σκηνή της πικρής αλήθειας , υποκλίνομαι στην πρεμιέρα της παράστασης της και σιγά σιγά- με το περιεχόμενο του βιβλίου μου - φέρνω στα έδρανα του θεάτρου της ,τους αναγνώστες μου. Έτσι λειτουργώ ως συγγραφέας... ενώ ως άνθρωπος το αντίθετο. Είμαι υπερπροστατευτική με τους οικείους μου και κάποιες φορές ίσως ...τους αποπροσανατολίζω ... από τα πικρά της καθημερινότητας με εκούσιο τρόπο. Στη συγγραφή μου όμως δεν βάζω χαλινάρι, μήτε ζυγούς... γράφω ελεύθερα κι ας οδηγώ εμένα και τους αναγνώστες στο κλάμα ,στον πόνο, στη συντριβή. Η συγγραφή - όπως αντιλαμβάνεστε - είναι η ελευθερία της ψυχής μου αλλά και η αδυσώπητη αλήθεια που με προστάζει να την αντικρίσω ολόγυμνη.

Οι σκιές των Μουσών μου είναι ίσως το πιο " σκληρό" μου βιβλίο -μέχρι τώρα-  μα και το πιο" αληθινό" σκοπών και αφύπνισης.

Οι Μούσες μου και η Ελένη πιασμένες από τα χέρια σε έναν μεταφυσικό, μυστηριακό χορό διαχέουν τα αρώματα και τα χρώματα της ψυχοσύνθεσης τους, δίπλα στο τοπίο της Κρητικής θάλασσας σε όλους τους περιηγητές του μυθιστορήματος  και ποτίζουν με την αλμύρα των συναισθημάτων τους τις ψυχές των αναγνωστών του βιβλίου μου.

Κι αν με ρωτήσει κάποιος:

" Μα γιατί να διαβάσω το βιβλίο σου;" θα του απαντήσω απλά:

" Μα γιατί κι εσύ μέρος του κόσμου των Μουσών μου είσαι. Ανήκεις στο παράλληλο σύμπαν τους.  Δεν πρέπει λοιπόν να γνωρίζεις ποια είναι η αλήθεια που βιώνει ο κόσμος μας;".

Σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε την ιστορία της συγγραφής του βιβλίου μου.

Και να προσθέσω ως κατακλείδα ...πως ένα μήνα μετά τη συγγραφή του μυθιστορήματος μου συνειδητοποίησα πως ενδόμυχα κι ακούσια περιέγραψα με μυθοπλαστικό τρόπο μια μεγάλη τραγωδία που εκτυλίχθηκε κάποτε στην Κρήτη με πρωταγωνίστριες κάποιες νεαρές κοπέλες που η ζωή τούς έστησε μια μεγάλη και τραγική παγίδα. Μια μεταφυσική ίσως δύναμη - θεωρώ- με ώθησε στη συγκεκριμένη συγγραφή τούτου του βιβλίου.  

Η δική μου ηχώ για το μυθιστόρημα Οι ΣΚΙΈΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ ήταν ...η παραπάνω.

Η αντήχηση … ξεκίνησε  από τότε που εσείς αρχίσατε να το παίρνετε στα χέρια σας.

Σας ευχαριστώ για το φως που η αναγνωστική σας αγάπη χάρισε στις Μούσες μου και συνεχίζει να χαρίζει.

Με εκτίμηση και σεβασμό

ΕΥΑ ΜΑΖΟΚΟΠΑΚΗ.